Voetbalclubs afhankelijk van fax

ECMsolutions > Blog  > Voetbalclubs afhankelijk van fax

Voetbalclubs afhankelijk van fax

Waarom de moderne voetbalwereld, ondanks alle hightech en mega-budgetten, op de laatste transferdag nog steeds vertrouwt op de fax

 

Door Will Freeman, 5 januari 2017

 

Vergeet de digitale wereld van 4G, iPads, robots, drones en Pokemon Go. Veel voetbalclubs vertrouwen op een ouderwets apparaat als het er echt op aankomt – op de laatste transferdag.

 

Laatste transferdag – Manolo Gabbiadini mag hopen dat zijn transfer naar Southampton doorgaat

 

Voordat we internet hadden, waren faxapparaten koning op kantoor. Margaret Thatcher was de premier van Engeland, de Berlijnse Muur stond nog overeind en Rubiks kubus was het leukste gadget dat er bestond. En de fax regeert nog steeds in voetbalkantoren, in alle divisies, in heel Europa. Tenminste, op minstens één dag van het jaar, als de laatste onderhandelingen moeten worden afgerond en de handtekeningen onder de belangrijkste transfercontracten moeten worden gezet.

 

Waarom is het faxapparaat zo belangrijk op de laatste transferdag?

De afgelopen vijf jaar zijn steeds meer Premier League deals gesloten via elektronische fax. Dat is eigenlijk een pdf-bestand dat aan een e-mail wordt gehangen. De FIFA heeft voor internationale contracten het Transfer Matching System (TMS) ingevoerd. Maar veel voetbalmanagers, voorzitters en agenten hebben liever een pruttelend faxapparaat dat langzaam documenten voor hen uitspuugt die ze kunnen zien en aanraken dan virtuele berichten die via mail of sms zijn verzonden.

 

Toch is de belangrijkste reden dat de juridische wereld nog steeds de voorkeur geeft aan papieren documenten en handgeschreven handtekeningen boven elektronische kennisgeving. De fax is er maar al te vaak de oorzaak van geweest dat een mooie deal op het laatste moment niet doorging. Zo jammer voor de fans die nagelbijtend zaten te wachten en hongerig alle ins en outs verslonden. Maar ja, voor de Football Association, advocaten en bestuurders is er niets zo lekker formeel als een tastbaar stuk papier – tastbare bergen papier, mogen we in het geval van transfers wel zeggen.

 

David De Gea zag zijn transfer naar Real Madrid in 2015 in het water vallen omdat het papierwerk te laat werd ingediend.

 

Leve de fax: De beruchte non-transfer van De Gea naar Real

De keeper van Manchester United, David De Gea, vergeet nooit meer hoe zijn droomtransfer naar Real Madrid een droom bleef vanwege de fax. Het gebeurde in 2015. Tijdens de hele transferperiode leek de voormalige nr.1 van Atletico Madrid en keeper van Spanje in het Europese voetbal van 2016, zeker te zijn van de deal. Dat was hij ook, net als iedereen. Tot de laatste paar minuten van de transferperiode.
De Gea vloog naar Madrid om de voorwaarden af te stemmen en United vroeg de Costa Ricaanse keeper Keylor Navas van Real in ruil terug, als onderdeel van de deal. Op de laatste transferdag had United acht uur nodig om het contract naar Real terug te sturen omdat ze nog in onderhandeling waren met zaakwaarnemers van Navas. Hoewel beide spelers de contracten om 21.44 uur ondertekenden, kwamen de getekende documenten pas om 23.32 uur bij Manchester United binnen. Er volgden nog meer vertragingen, waarvan Real zegt dat er nog meer overleg tussen United en de agenten van Navas plaatsvond.
United registreerde de transfer van De Gea in het TMS van de FIFA uiteindelijk om middernacht, maar Real had twee minuten langer nodig. En dat waren er twee te veel. Madrid beweerde dat het TMS – de moderne vervanger van de fax – hen nog had uitgenodigd om de deal te voltooien, ondanks het feit dat zij de deadline niet hadden gehaald. Maar het grootste mysterie is waarom Real kennelijk de Spaanse League (LFP) niet had geïnformeerd dat zij een verlate registratie zouden uitvoeren. De Gea werd in tranen afgebeeld, maar zei later dat het door de turbulente emoties kwam en dat hij met plezier bij Manchester United zou blijven.

 

Hoe werkt dat met die onderhandelingen?

 

 Manchester United-baas José Mourinho weet alles van transfers in de Premier League

 

De laatste transferdag kan een hectische toestand zijn. De telefoon staat roodgloeiend, er wordt geruzied, gevloekt en gescholden. Als er een transfervergoeding, salaris en een contract zijn overeengekomen en de speler zijn medische test heeft doorstaan, wordt papierwerk weer koning. Een speler kan alleen worden geregistreerd als de betrokken voetbalbonden alle documentatie van de deal in bezit hebben, zoals alle informatie over de transfervergoeding, het contract, de overeenkomst tussen de beide clubs, een werkvergunning en internationale goedkeuring voor overzeese spelers.

 

Veel clubs geloven in de simpele efficiency van het faxapparaat. En omdat allerlei belangrijke documenten, zoals geboortebewijzen, vergunningen en eerdere visums, nog steeds niet zijn gedigitaliseerd, wint de fax het moeiteloos van de moderne technologie. Ook qua snelheid kan de ouderwetse fax het makkelijk winnen van de moderne wereld van scannen en mailen.

 

Als dit allemaal is afgehandeld, draait het plotseling maar om één vraag: deal of geen deal? Er is geen tijd voor slordigheden, geen ruimte voor fouten, want anders gaat het hele feest niet door. Zoals een spits in een spannende wedstrijd op het doel afgaat, zijn dit de beslissende momenten voor de secretaris van een voetbalclub.

 

De baas van Manchester City, Pep Guardiola, beleeft zijn tweede transferperiode in de Premier League

 

De volgende stap in het mijnenveld van een transfer

De voetbalbond en Football Association, die extra personeel inzetten voor de transferperiode, gaan met een stofkam door elk document. FA personeel kan tientallen transfers per uur verwerken. Dat doen ze meestal in de laatste paar uren van de transferperiode. En ze zijn daar soms tot in de kleine uurtjes mee bezig, lang na de deadline.

 

De secretarissen van de voetbalclubs kunnen alleen maar afwachten en hopen dat de FA hen niet belt, want dat zou betekenen dat ze een fout hebben gemaakt en dat de hele transfer uren wordt vertraagd of niet meer te redden is. De ene keer moet de club opnieuw contact opnemen met de speler; een andere keer moeten bepaalde documenten opnieuw worden ingediend. En daar gebruiken ze dan de vertrouwde fax voor.

 

Totale gekte tijdens het allerlaatste uur

Los van de problemen en meeslepende drama’s die spelen in de wereld van zaakwaarnemers, torenhoge salarissen en de groeiende druk om onmiddellijk succes te boeken, kunnen zich bij deze grote deals ook kleine problemen voordoen die herkenbaar zijn voor gewone mensen, zoals een file, een lege telefoon of een kapotte fax. (Ja, dat kan!)

 

Daarom introduceerde de FA in 2010 de ‘Deal Sheet’. Dit houdt in dat clubs de FA een eenvoudige bevestiging kunnen sturen dat er een deal is gesloten en dat ze meer tijd nodig hebben om alle documenten in orde te maken. Clubs hebben dan tot 1 uur ’s nachts de tijd om al het papierwerk aan te leveren.

 

 Antonio Conte kan meteen aan de slag in de Premier League bij Chelsea